Start punt -> Albums -> Patagonië

Naar het einde van de wereld: Patagonië

Deze fotogallerij bevat een fotoverslag van mijn wandelvakantie met SNP door Patagonië in december 2005 en januari 2006. PatagoniŰ is het zuiden van Argentinië en Chili (zie kaart).
Onderaan deze pagina staat mijn reisverslag.

Meer informatie is te vinden op de weblog van Leonie en Jantien (1) en (2) of op de website van Boris.

De fotogallerij is opgedeeld in de volgende hoofdstukken:

Santiago
De reis startte in de hoofdstad van Chili: Santiago.
Santiago is een miljoenenstad.
Wij arriveerde op 20 december, net voor kerst. Het is vreemd om bij een temperatuur van 30 graden en fris groene bomen, de kerstman druk in de weer te zien met de Chilieense kinderen.

ChiloÚ
ChiloÚ is een Chileens eiland. Het is een groen eiland met prachtige natuur en stranden. De letterlijke hoogte punten waren de springende dolfijnen, de pinguïns, de zeeleeuwen en de zeeotters.




Osorno en Puerto Montt
Dicht bij ChiloÚ ligt de plaats Puerto Montt. Puerto Montt ligt in de schaduw van 2 vulkanen, waaronder de Osorno.
We hebben 1 dag gewandeld op de flank van deze indrukwekkende vulkaan. De Osorno ligt, samen met haar zuster vulkaan, inklemd tussen de Andes bergketen en de meren en zee. Ze steken als puisten omhoog uit het landschap, met als resultaat geweldige vergezichten.



Puerto Arenas
Puerto Arenas is de zuidelijkste grote stad van Chili. De stad is omgeven door de zeestraat van Magelhaes en de Patagonische steppe. De struikjes groeien hier scheef door de constante invloed van de wind. Vlakbij Puerto Arenas langs de Seno Otway fjord igt een geweldige pinguïn kolonie. Je kunt over een voetpad door deze kolonie lopen en zo de pinguïns zeer dicht benaderen.



De pampa
Van oost naar west gezien, bestaan Patagonie uit 3 delen: De Chileense kust (die zeer nat is) het Andes gebergte (met hoge pieken en grote ijsvlaktes) en daarachter de pampa, de Patagonische steppen.
Doordat deze steppen in de regen-schaduw van de Andes liggen, zijn ze zeer droog. Het resultaat is een gigantisch leeg en licht glooiend landschap met gras, kleine struikjes, rechte wegen en hier en daar een arm schaap, nandoe of een guanaco.




Torres del Paine
De Torres del Paine is een van de mooiste natuurparken van Chili.
Het bevat machtige pieken (de troon, de horens en de torens), gigantische gletsjers en blauw/groene meren. Door het park zijn diversen wandelpaden aangelegd. We hebben 4 dagen gewandeld. En (helaas) is wel het nodige klimwerk vereist om de mooiste uitzichten te krijgen.
De Torres del Pain ligt rechts op de NG kaart (punt 35).




Perito Moreno
De oversteek van Chili naar ArgentiniŰ bracht ons bij het park 'Los Glaciares'. Dit park bevat de enorme Gletsjer Perito Moreno.
Deze gletsjer is 4 km breed, steekt 60m boven het water uit en ook nog zo'n 100 meter onder het water. Hij schuift met een snelheid van 2 meter per dag naar beneden.
De Perito Moreno schuift op een smal stuk een enorm meer in. Op het moment heeft de gletsjer dit smalle stuk meer volledig afgesloten.
Als gevolg staat het water in het afgesloten deel al 5 meter hoger. De verwachting is dat in de volgende lente het meer weer door de gletsjer breekt.
De gletsjer is indrukwekkend: geregeld vallen met een luid gedonder stukken eis in het water.
De Perito Moreno is te vinden bij punt 30 op de NG kaart.




Oudjaarsavond
Oudjaarsavond en het nieuwe jaar hebben we gevierd in El Calafate. De Argentijnen knallen met grof geschut het nieuwe jaar in.



Fitz Roy en Torre
Een ander onderdeel van het park 'Los Glaciaders' zijn het gebergte Fitz Roy en de Torre. Dit zijn geweldige pieken die boven het omringende gebergte uitsteken en ze zijn omgeven door gletsjers. De gletsjers hebben tientallen meters hoge wallen van zand en puin opgeduwd.
Het grootste gedeelte van onze reis hadden we (onpatagonisch) zonnig en warm weer. Bij de Fitz Roy mochten we 1 dag proeven aan de beruchte patagonische wind, kou en regen.
De Fitz Roy en de Torre zijn te vinden bij punt 15 op de NG kaart.




Buenos Aires
Op de weg terug naar huis hebben we nog 2 dagen doorgebracht in Buenos Aires. Deze miljoenen stad leverde een flinke schok op na dagen in de rustige natuur gewandeld te hebben.
Buenos Aires is een stad van constrasten: chique rijkdom, imposante gebouwen en enorme en drukke winkelstraten, maar ook de armoe van mensen die waardevolle spullen uit andermans afval halen.




Tango Avond
De reis werd afgesloten met een tango avond: De bar was is de jaren 20 stijl, waar je het gevoel hebt dat elk moment de mafiosa kunnen binnenvallen.
De muziek is vol emotie over liefde, jaloezie en verdriet. De dans is rustig en gecontroleerd, maar houding en uitstraling zijn enorm belangrijk.
De vonken vliegen eraf. En volgens de 'docente' ben ik een natuurtalen.




De reisgroep
Deze Patagonië reis was een geweldig avontuur: het landschap, de vergezichten, maar ook dankzij een geweldig gezellig groep.

Groep bedankt!!

En ook reisleider Boris bedankt.





Naar boven



Naar boven

Het volgende reisverslag is een compositie van e-mailtjes die ik tijdens mijn reis naar het thuisfront heb verstuurd:

Vrijdag ben ik vertrokken voor een 3 weekse reis naar Patagonie, het zuidelijke gedeelte van Zuid-Amerika. Zaterdag zijn we met de groep geland in Santiago, de hoofdstad van Chili.

Santiago is een flinke stad van 5 miljoen inwoners. Bij een temperatuur van 35 graden was het vanuit het frisse Nederland hier de eerste dagen wel effe puffen. Het is wel vreemd (om bij deze zomerse temperaturen) de kerstman vrolijk voorbij te zien komen. In het centrum kunnen de kinderen voor de kerstboom, samen met de kerstman en een kartonnen arreslee en rendieren op de foto ;-). En overal klinkt kerstmuziek. Wat verder opvalt dat de Chilenen ontspannen en direct zijn. Een nationale hobbie is knuffelen en zoenen in het park: je komt overal tortellende stelletjes tegen.

Het Spaans is een uitdaging voor mij: die spaanse woorden en klanken blijven niet plakken aan mijn wiskunde knobbel en engels kennen ze hier nog niet. Maar met veel handen en voeten werk en met de nodige verwarring komt alles toch weer goed.

Na 2 dagen Santiago zijn we een flink eind naar het zuiden gevlogen naar het eilandje ChiloÚ. Op het pontje naar het eiland werden we al verwelkomt door zeeleeuwen en springende dolfijnen. Op het moment ben ik in Ancud, een klein plaatsje aan zee.

Vandaag stond een boottocht en een strandwandeling op het programma. Het mooie weer zorgde ervoor dat de zeeleeuwen en pinguins heerlijk aan het zonnen waren. Een grote zeeleeuw mannetje lag boven op een rots en had het erg druk met indruk op ons te maken, om zo zijn 20 vrouwtjes te verdedigen. De pinguins stonden in groepjes te waggelen op de rotsen. Het gestuntel van deze beestjes om in en uit zee te komen is heerlijk om te zien. En verder werden we verbaast aangekeken door zee-otters die het kopje boven de zee uitsteken. 3 Otters peuzelde op de rotsen een krab op.

De middag stond in het teken van een lekkere strandwandeling in het zonnetje en een straffe wind. Het zonnige weer heeft ook zo zijn nadelen: ik heb m`n snuffer flink verbrand. Ik heb met m`n beste spaans maar 'after-sun` gehaald.

We hebben de tweede dag en laatste dag op het eiland ChiloÚ gewandeld door een natuurpark. De tocht begon met een boottocht op de rivier. De rivier had een vreemde aanblik door de vele dode stammen van dode bomen, afgestorven nadat de gehele gebied in het verleden na een aardbeving 2 meter is gezakt. De bomen zijn afgestorven door het stijgende water pijl. Een tocht verliep verder langs een rauw en winderige strand aan de Grote Oceaan.

's Middags zijn we weer teruggekeerd naar Puerto Montt, de een na grootste stad van Chile. Het is een logistiek centrum van Chili, en dat merk je ook aan het rauwer volk wat er rond loopt. Op straatjes hoor je de zuid-amerikaanse muziek knallen uit de cafes en de straatjes zijn bezaait met kraampjes en straatverkopers. Gecombineerd met een snufje chaos krijg je echt het gevoel in zuid-amerika te zijn. De stad ligt aan een baai. Achter de baai zijn de bergen van het Andes gebergte te zien. En boven de gebouwen van de stad steekt nog net een punt van een vulkaan.

In de buurt van Puerto Montt hebben we een tocht door een sub-tropisch regenwoud gemaakt.

De tweede dag zijn we de tweede vulkaan in de buurt op gegaan. Deze vulkaan is er eentje volgens het boekje: een mooie punt met op de de top sneeuw. Het uitzicht op de helling was geweldig: aan de ene zijde een groot meer en verder een goed uitzicht op de tweede vulkaan met daarachter de Andes bergen. Verder was het zonnig met een paar wolkjes. Echter op 1300meter hoogte zaten we net boven deze wolkjes. Kortom een geweldig uitzicht.

Vervolgens zijn we naar helemaal naar het zuiden gevolgen. In de middag hebben we een pingu´n kolonie bezocht: pingu´ns staand, pingu´ns liggend, pingu´ns die zonnen, pingu´ns zich uitrekken, pingu´ns in holen, pingu´ns met jongen, pingu´ns waggelend door het gras, pingu´ns bij elkaar, pingu´ns alleen, pingu´ns op het strand, en pingu´ns die na enkele pogingen om van een richeltje te komen en er uiteindelijk toch nog vanaf donderen.
Kortom: het zijn geweldige dieren. En waren zo'n 200 foto's waard. Dus ik heb foto's van pingu´ns genoeg.

De kerstavond is gevuld met een heerlijk kerst dineer en een kadootjes/dobbels spel: een gezellige avond met de groep.

Vandaag - op 1e kerstdag - gaan we veer verder met de bus... op naar de 'Nationaal park Torres del Paine'. De Torres is een geweldig natuurpark, met enkele indrukwekkende bergen die boven de Patagonische vlakten uitsteken:
- de troon, een 2800m hoger berg met enkele plateaus bedekt met gletsjers.
- de horens, een hoge berg met scherpe toppen
- de torens (=torrens), 3 vierkante rotsen op een rij van 2800meter hoogte. In de 4 dagen in de Torres hebben we diversen paden langs deze indrukwekkende bergen gelopen. Het waren zware tochten met flinke hoogte verschillen, maar de uitzichten waar geweldig: de bergen blinkend in de zon, gletsers waarvan met een luide knal stukken omlaag vallen en een geweldig groen/blauw gletsjer meer. De ┤Torres┤ is absoluut een van de mooiste plekken op deze wereld.

Gisteren zijn we over de patagonische vlakten van Chili naar Calafata in Argentinie gereden. Het landschap is verrassend: erg kaal met wat graspolletjes en kleine struiken en vrijwel geen enkele boom en geen huizen. Tijdens de tocht over kaarsrechte wegen heb je daardoor tientallen kilometers uitzicht over de steppe... zover het oog strekt. Met hier en daar een schaap, een lama of een soort struisvogel.

Vandaag hebben we een echte toeristen excursie naar de Perito Moreno gletsjer (gezellig met de grote meute). Deze ligt op de helingen van het Andes gebergte en eindigt in een meer. De gletsjer steekt 60meter boven het water en is zo┤n 5 km breed. Hij schuift met een snelheid van 2 meter per dag naar beneden en eindigt in een smal gedeelte van het meer. Geregeld vallen er (met luid gedonder) stukken van het blauw ijs naar in het meer. En wederom was het warm en zonnig weer en was het uitzicht geweldig. Op het moment heeft de gletsjer een de overkant van het meer bereikt, zodat een gedeelte van het meer is afgesloten. Het waterpeil in dit gedeelte is nu al een 20 meter hoger en het blijft stijgen. Waarschijnlijk word na de volgende lente de druk te hoog en zal het meer door de gletsjer breken.

Niet iedereen is blij met mijn vakantie: Willem de kat is voor de 2e keer uitgebroken uit de logeer-schuur de Mike en Judith en opgedoken in de Brouwershof en blijft daar nu maar permanent.

Het is hier nu 19.30 en dat is 23:30 in Nederland. Dus jullie zijn over een half uurtje in 2006, en dan hebben wij nog 4 uurtjes feesten voor de boeg. De feestlokatie is gereserveerd, het eten is afgekocht, dus dat gaat helemaal goed komen. Het nieuw jaar word ook in ArgentiniŰ luidt knallend gevierd. Met minder vuurwerk dan in Nederland, maar de pijlen lijken meer op oorlogsmateriaal: grote en dikke vuurpijlen met hele bollen er aan vast. Het leek wel of Chili werd aangevallen.

In het nieuw jaar zijn we naar een ander deel van Nationaal park ĹLos Glaciaresĺ. Dit park word gedomineerd door de 2 specifieke toppen: de Torre (de toren) en de Fitz Roy. We zijn hier 3 dagen geweest.

Op de eerste en laatste dag was het weer weer onpatagonisch warm dus het was weer flink puffen, zweten en smeren. De middelste dag was bewolkt, zeer winderig en af en toe een druppeltje regen: zo hoort het eigenlijk te zijn. Het weer maakt het soms onmogelijk om de toppen te zien. Wij hebben gelukkig veel geluk gehad, zodat de bergen mooi in de zon stonden te blinken (zie foto pata3513.jpg ľ de Torre, met onderaan de gletsjer). De park ĹLos Glaciaresĺ was het laatste park: op naar Buenos Aires.

Buenos Aires is een drukke miljoenen stad. De overgang van de rustige parken naar de drukke miljoenenstad was enorm. Velen hadden de eerste dag problemen met de drukte. Buenos Aires is een stad van grote verschillen: grote en zeer drukke winkelstraten, maar ook mensen die in afvalzakken op zoek zijn naar verkoopbaar materiaal. Statige gebouwen maar ook armoedige wijken. 18-baans wegen maar ook ouderen die van 100 euro per maand moeten rondkomen.

De laatste avond is afgesloten in een tango bar. In een broeierige bar in de stijl van de jaren 20 konden we onder het genot van een hapje en een drankje genieten van de tango: dramatische muziek over liefde, jaloezie en het leven met de trotse dans waar de vonken van af vliegen. Volgens de Ĺleraresĺ was ik een natuurtalent ;-).

De temperatuur in Buenos Aires was 35 graden. In Nederland 2 graden. Dus ik heb last van de nodige krimp scheurtjes.

Naar boven